As palabras tamén constrúen territorio: o IES San Clemente traballa a paisaxe cultural galego-portuguesa no Proxecto Terra

O IES San Clemente desenvolveu durante este curso unha liña de traballo vinculada ao Proxecto Terra, baixo o título “As palabras que poboan a paisaxe”. A proposta parte dunha idea central: as palabras con que nomeamos os lugares, o relevo, os camiños, os espazos habitados e a contorna fan parte do noso patrimonio inmaterial e axúdannos a comprender mellor a relación entre as comunidades e o territorio.

Este proxecto céntrase especialmente na conexión entre Galiza e o norte de Portugal, dous espazos próximos que comparten vínculos lingüísticos, culturais e históricos. A través desta perspectiva, o alumnado puido achegarse á paisaxe non só como realidade física, senón tamén como espazo de memoria, identidade e transmisión cultural.

No marco desta liña de traballo, realizáronse actividades arredor do 25 de abril, data fundamental da historia contemporánea portuguesa, que tivo un singular protagonismo tamén desde Galiza e mesmo desde a nosa capital, Santiago de Compostela. A actividade permitiu pór en relación a memoria democrática portuguesa coa reflexión sobre a lingua, a cultura, a liberdade e os territorios compartidos. Deste xeito, o 25 de abril converteuse nun punto de partida para pensar como as palabras, as linguas e os lugares contribúen a construír unha paisaxe cultural común.

A iniciativa encaixa cos obxectivos do Proxecto Terra, que promove o coñecemento dos espazos habitados, a valoración do territorio, a conciencia sobre a paisaxe e o recoñecemento do patrimonio construído e inmaterial como parte da identidade colectiva. No caso do IES San Clemente, esta proposta serviu para iniciar unha reflexión arredor dos nomes da paisaxe e dos vínculos galego-portugueses, sentando as bases para futuras actividades sobre toponimia, territorio e memoria cultural.

Con “As palabras que poboan a paisaxe”, o IES San Clemente continúa a desenvolver propostas que convidan o alumnado a ollar a súa contorna con máis atención, a valorar o patrimonio cultural compartido e a comprender que o territorio tamén se constrúe coas palabras que empregamos para nomealo.